* ( سَواءَ السَّبِيلِ ) * ( 1 ) ( به آنان بگو : آيا به بدتر از اين اهل كتاب منحرف از نظر پاداش در نزد خدا بشما خبر بدهم كسانى هستند كه خدا به آنان لعنت و غضب نموده و كسانى از آنانرا ميمون و خوك قرار داده است و كسى كه طاغوت را مىپرستد . آنان داراى بدترين موقعيت و گمراه ترين مردم از راه معتدلند ) گروه سوم - راهى را كه خداوند پيش پاى بشر گسترده است ، از روى حكمت بالغه است كه قابل اثبات با حكمت است : * ( ادْعُ إِلى سَبِيلِ رَبِّكَ بِالْحِكْمَةِ وَالْمَوْعِظَةِ الْحَسَنَةِ وَجادِلْهُمْ بِالَّتِي هِيَ أَحْسَنُ ) * ( 2 ) ( مردم را به راه پروردگارت با حكمت و موعظهء نيكو دعوت كن [ اگر احتياجى به مجادله باشد ] با آنان با بهترين وجه مجادله نما ) گروه چهارم - كسانى كه به جهت تبهكاريها و انحرافاتى كه مرتكب شده‌اند و در نتيجه خداوند متعال آنانرا گمراه ساخته است . راهى پيدا نخواهند كرد : * ( وَمَنْ يُضْلِلِ الله فَلَنْ تَجِدَ لَه سَبِيلًا ) * ( 3 ) ( و كسى را كه خدا گمراه كند ، راهى براى او پيدا نخواهى كرد ) توضيح - در مباحث گذشته گفتيم كه گروه فراوانى از مردم جوامع نمىدانند كه در حركتند و مىروند ، بنشينند مىروند ، بخوابند مىروند ، ميخكوب در حيوانيت شوند مىروند ، بخندند مىروند ، بگريند مىروند ، در هر حال كه باشند مىروند ، ولى براى اين رفتن عنوان راه قائل نيستند ، آرى ، كسى كه در زندگانى مقصدى ندارد ، راه هم ندارد ، زيرا . راه آن باشد كه پيش آيد شهى مولوى

--> ( 1 ) المائده آيه 60 ( 2 ) النحل آيه 125 ( 3 ) النساء آيه 143